freedom in society

ดีใจจัง สมาธเริ่มมา ไม่ต้องเป้นนักโทษประหารแล้วสิ ความสำเร็จรอเราอยู่พรุ่งนี้

จินตนาการหดหายเมื่อสมาธิแตกกระเจิง การบ้าน

ไม่ว่าจะไปเพลิดเพลินอยู่ที่ไหน

แต่พอกลับมา ที่นี่ก็ยังต้อนรับเสมอ

ขอเป็นที่พักใจซักวัน วันที่เหนื่อยล้าหัวใจแม้ไม่ได้ทำงาน

ยังคงเป็นวันเดิมเดิมที่อยากได้อยากมีเหมือนคนอื่น

อยากสมบูรณ์เพอร์เฟคร้อยเปอร์เซ็นต์

รอคอยวันที่เป็นตัวของตัวเองได้เต็มที่

วันที่แข็งแกร่งกว่า

วันนั้นไม่นานเกินรอใช่ไหม

วันที่จะผงาดยืดอกบอกว่าฉันก็ไม่แพ้ใคร

คงได้คืนภาษีให้แผ่นดินบ้าง

จะคดเคี้ยวเพียงใด สุดท้ายก็ตั้งตรงและมั่นคง

ในวันที่หาเลี้ยงตัวเองพร้อมตอบแทนผู้มีพระคุณ

อยู่ๆ ก็หายไปมีอะไรหรือเปล่า

แต่ตั้งแต่วันที่คุณถามเราตอนที่เราโทรไปหาว่านี่เบอร์ใคร วันนั้นก็ไม่กล้าโทรหาอีกเลย

เวลาความรักของเรามันช่างสั้นจริงๆ เนอะ

จะเศร้าอีกนานมั้ย ไม่อยากร้องไห้ แต่เหมือนทำใจไม่ได้ พรุ่งนี้มีสอบนะ มีสมาธิ ตั้งใจอ่านหนังสือได้เปล่า เค้าหายไปเฉยๆ ยังไม่ชัด ต้องโทรไปหาให้เค้าบอกว่า จบกันแค่นี้ ไม่ต้องโทรมาอีกแล้ว เค้ามีแฟนแล้ว